موسیقی هاوس (به انگلیسی: House music) سبکی از موسیقی رقص الکترونیک است که ابتدا در دیسکوتکهای حامیان آمریکایی آفریقاییتبارها، آمریکاییهای لاتینتبار، فرانسویها و همجنسگراها در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی ابتدا در شیکاگو و سپس در نیویورک، نیوجرسی، دیترویت، و میامی پرطرفدار شد و سرانجام قبل از برانگیختهشدن در جریان اصلی موسیقی پاپ و موسیقی رقص به اروپا رسید. هاوس به شدت متأثّر از موسیقی سول و فانک برانگیخته شده در سبک دیسکو است. هاوس عموماً از سازهای ضربی سبک دیسکو استفاده میکند، مخصوصاً هنگام استفاده از طبل باس بر روی هر ضرب، میتواند شامل یک سینثسایزر نمایان برای خط باس، درامز الکترونیک، افکتهای الکترونیکی و نمونههای فانک و پاپ و صدای خواننده با تأثیر از افکت پسآوایی و بازآوایی باشد.
وجه تسمیه
اصطلاح موسیقی هاوس از اسم کلوپ شبانه ای به نام The Warehouse مشتق می شود که در سال های ۱۹۷۷ تا 1983 در شیکاگو وجود داشت. این کلوپ عمدتاً توسط آمریکایی آفریقاییتبارهای همجنسگرا و آمریکاییهای لاتینتبار اداره می شد که برای رقص با موسیقی اجرا شده توسط دی جی ساکن در همانجا (Frankie Knuckles) می آمدند.
پیتبول (خواننده)
|
|
|
|
اطلاعات هنرمند |
|
|---|---|
|
نام اصلی |
آرماندو کریستین پرز |
|
نام مستعار |
پیتبول, مستر ورلد واید, مستر تری او فایو |
|
تولد |
۱۵ ژانویهٔ ۱۹۸۱ (۳۰ سال) |
|
اصل/ملیت |
آمریکا |
|
سبکها |
هیپ هاپ, لاتین, دنس |
|
فعالیت(ها) |
خواننده, ترانه سرا |
|
مدت فعالیت |
۱۹۹۷ تا کنون |
|
نقشهای |
لیل جان, برادران یینگ یانگ, دیجی خالد, برادران دیاز, جنیفر لوپز |
|
وبگاه |
planetpit.com |
آرماندو کریستین پرز (متولد ۱۵ ژانویه ۱۹۸۱، میامی) از خوانندگان هیپ هاپ آمریکایی است.وی کار خوانندگی خود را از سال ۲۰۰۴ به طور رسمی و با بیرون دادن آلبوم میامی آغاز کرد. بیشترین معروفیت وی در سال ۲۰۰۸ و با انتشار آهنگ «من میدونم تو منو میخوای I Know You Want Me» برخوردار شد و از آنجایی که یکی از آهنگ سازان هست برای خوانندگان مختلفی از جمله کوین رادولف, تی-پین, آشر بیت ساختهاست.
زندگی و کارهای انجام شده
پیت بول در خانواده ی مهاجر کوبایی به دنیا آمد که محیط خانواده او را وادار کرد که اشعار "خوزه ماریت" را فرا بگیرد.اصلیت پیت بول برای کوبا است و از طرفی نیز در میامی در کشور آمریکا متولد شدهاست که این دو ملیتی را میتوان در پوست سفید و چشمان آبی وی مشاهده کرد.
در دوران جوانی، پدر و و مادر او ازهم جدا شدند و وی بیشتر زندگیه خود را با مادرش گذراند. در ۱۶ سالگی به قاچاق مواد مخدر روی آورد که موجب شد مادرش او را از خانه بیرون بی اندازد و در کانون اصلاح بزرگ شود.پس از آن به حرفه اش که همان خوانندگی بود، تمرکز کرد. در ۲۰۰۴، آلبوم "میامی" را منتشر کرد که آهنگ اول آن «کولو Culo» بود.
این آهنگ توسط لیل جان و برادران دیاز تهیه شده بود که رتبه ی ۳۲ را در آهنگهای خوب ورتبه ۱۱ در آهنگهای خوب رپ به خودش اختصاص داد.
از معروف ترین آهنگهای وی میتوان به «من میدونم تو منو میخوای I Know You Want Me» , «اونو تعطیل کن Shut It Down» , «دختر برو Go Girl», «سرویس اتاق هتل Hotel Room Service» ,«دیوانه Krazy» و «هی عزیزم Hey Baby» نام برد. پیتبول معمولا با بسیاری از خوانندگان معروف آهنگ خوانده و حتی ریمیکسهایی را درست کردهاست که میتوان به «دی جی ما را عاشق کن DJ Got Us Fallin' in Love» به همراه آشر , «من اونو دوست دارم I Like It» به همراه انریکه ایگلسیاس و «روی زمین» به همراه جنیفر لوپز نام برد.
پیت بول در سال ۲۰۱۰ آلبومی تمام اسپانیولی با نام «آرماندو Armando» منتشر کرد که به خاطر این آلبوم به عنوان نامزد بهترین آلبوم لاتین قرار گرفت.
آلبومها
-
(۲۰۰۴) M.I.A.M.I (میامی)
-
(۲۰۰۶) El Mariel (ال ماریل )
-
(۲۰۰۷) The Boatlift (باتلایف)
-
(۲۰۰۹) Rebelution (شورش)
-
(۲۰۱۰) Armando (آرماندو)
-
(۲۰۱۱) Planet Pit (سیاره پیت)
مارون فایو
مارون ۵ (به انگلیسی: Maroon 5) گروه راک آمریکایی از لس انجلس، کالیفرنیا هستند. هنگامی که آنها سال در دبیرستان بودند، گروهشان گلهای کارا نام داشت و از خواننده و نوازندهٔ گیتار آدام لوین، نوازندهٔ کیبورد جسی کارمیشل، گیتارباس مایکل مادین و طبل رایان دوسیک تشکیل شدهبود.این گروه ۱۹۹۵ در یک گاراژ شکل گرفت.اولین آلبوم آنها در سال ۱۹۹۷ منتشر شد. با آمدن گیتاریست جدید جیمز والنتین، گروه آنها از سال ۲۰۰۱ به مارون ۵ تغییر نام داد و به کلی متحول شد. یک سال پس از آن، اولین آلبوم آنها به نام آهنگهایی دربارهٔ جین، که ۴ آهنگ نمونهٔ سختتر برای تنفس، این عشق، او را کسی دوست خواهد داشت، یکشنبه صبح در آن قرار داشت، انتشار یافت.این آلبوم در بسیاری از جدولهای ردهبندی موفق عمل کرد و در بیشتر کشورها طلایی، پلاتین و پلاتین ۳تایی شد.
برای فروش بیشتر آلبوم آهنگهایی دربارهٔ جین، مارون ۵ بین سالهای ۲۰۰۳-۲۰۰۵ به گذاشتن تورهایی کرد که نتیجهٔ آن در ۲ آلبوم زنده منتشر شد. آنها جایزهٔ گرمی را برای بهترین هنرمند جدید را در سال ۲۰۰۵ برنده شدند. دوسیک در سپتامبر ۲۰۰۶ این گروه را ترک کرد، دلیل این کار فشار بیش از حد بدنی در حین تورهای مداوم آنها اعلام شد.مت فلین جای او را پر کرد. آلبوم استودیویی دوم آنها هرگز قبل از دیر زود نمیشود با سه تک آهنگ مرا به تعجب واداشت، بدون تو به خانه نمیروم، زنگ بیدارباش در سال ۲۰۰۷ در اختیار عموم قرار گرفت. این گروه موسیقی بین ژوئن تا نوامبر ۲۰۰۷ در تور شرکت کرد.در این زمان آلبوم کامل کنندهٔ آنها گنجینهٔ بی-ساید نیز منتشر شد.
دو آلبوم زنده دیگر به همراه یک آلبوم ریمیکس در سال ۲۰۰۸ در بازار قرار گرفت. ۲۱ سپتامبر ۲۰۱۰، سومین آلبوم استودیویی آنها با نام دستها بر همه در ایالات متحده برای فروش عرضه شد. از اولین آلبوم آنها در سال ۲۰۰۲ تاکنون این گروه موفق شده در آمریکا حدود ۱۰ میلیون و به صورت بینالمللی ۱۵ میلیون آلبوم به فروش برساند.
موسیقی پاپ
موسیقی پاپ سبکی از موسیقی عامهپسند است و معمولاً در مقابل موسیقی کلاسیک و فولک (محلی) قرار میگیرد و از آن ها متمایز است. با این حال هنرمندان این سبک در سبکهای راک، هیپهاپ، دنس، ریتم و بلوز (R&B) و کانتری هم میتوانند فعالیت داشته باشند و این باعث میشود که تبدیل به سبکی انعطافپذیر شود. عبارت «موسیقی پاپ» همچنین میتواند به یک زیرسبک خاص (درون پاپ) اشاره داشته باشد مانند سافت راک و پاپ/راک.
مشخصات پاپ به عنوان یک زیرسبک
پاپ معمولاً به عنوان موسیقیای تعریف میشود که به شکل تجاری تهیه میشود یا هدف تولید آن سود مالی است. بنا به تعریف سایمون فریت، منتقد موسیقی و جامعهشناس متخصص موسیقی مردم پسند، موسیقی پاپ بیشتر به عنوان یک صنعت شناخته میشود نه هنر. البته این موسیقی را میتوان در حیطه بازار، ایدئولوژی، تولید و زیباییشناسی هم معنا کرد. درواقع، پاپ طوری طراحی شده که «برای همه جالب باشد» و «از هیچ جای خاصی نیامده» و قرار هم نیست «سلیقه خاصی را اعمال کند».
پیشینهٔ موسیقی پاپ
دههٔ ۱۹۳۰ و ۱۹۴۰
این نوع موسیقی از سبکهای بلوز (شیکاگو)، و کانتری (تنسی) تأثیر گرفت.
دههٔ ۱۹۵۰
خوانندگان پاپ آن دوره کسانی چون بینگ کراسبی، فرانک سیناترا، دین مارتین، بابی دارین و پگی لی بودند، اما خوانندگانی چون بیل هالی، فتس دامینو و الویس پریسلی به دلیل اینکه از نسل جوان تری بودند بیشتر معروف شدند.
دههٔ ۱۹۶۰
این دهه با گروههایی چون جانی تلوتسان، بابی وی، برایان هایلند، تامی رو، جین پیتنی، فرانکی آوالن شروع شد. در نیمهٔ آن با هنرمندانی چون کارول کینگ، نیل دایموند و برت باکاراک، آرتا فرانکلین، ایسلی برادرز، ری چارلز، استیو واندر، سوپرمز، ماروین گی، باب دیلن و سایمون و گارفانکل متحول شد. میتوان گفت که گروه بیتلز انقلابی در انگلستان ایجاد کردند. اگرچه آنها پاپ نبودند.
دههٔ ۱۹۷۰
در این دوره موسیقی دیسکوی بیجیز، پیانوی بیلی جوئل و التون جان، کانتری ایگلز، هنرمندان راک/پاپ مانند راد استوارت، استیلی دان و فلیتوود مک گل کرد. ایبیبیای گروه سوئدی بودند که با مسابقه ترانه یوروویژن به شهرت رسیدند و انقلابی در موسیقی پاپ کردند.
دههٔ ۱۹۸۰
برجستهترین خوانندهٔ این دوره، مایکل جکسون بود که با انتشار آلبومهای «تریلر» (پرفروش ترین آلبوم موسیقی جهان تا به امروز) و «بـد» (یکی از پرفروشترین آلبومهای تاریخ) تغییرات بنیادی و ساختار شکنی را در سبکهای موسیقی و به خصوص سبک پاپ، ایجاد کرد. مایکل جکسون را «سلطان پاپ» و مدونا را «ملکهٔ پاپ» مینامند. سایر هنرمندان این دوره عبارتاند از مدرن تاکینگ (که با تک آهنگ «You are my heart you are my soul» توانست چندین هفته در صدر جدولها باشد)، مایکل بولتون، پرینس، جانت جکسون، دوران دوران، گروه پلیس، سیندی لاپر، ویتنی هوستون، فیل کالینز، کایلی مینوگ و کالچر کلاب.
دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱
دههٔ ۱۹۹۰ و قرن ۲۱ با مد شدن گروههای پسر و گروههای دختر چهره دیگری گرفت. در انگلستان گروههای تیک دت، بلو، اسپایس گرلز وارد شدند. گروههای ایرلندی این دوره بویزون و وستلایف بودند. آمریکا هم بکاستریت بویز و هنسون و 'ان سینک را داشت، و افرادی مانند ویلا فورد، مندی مور، بریتنی اسپیرز و کریستینا اگیولرا هم به عنوان «پرنسس پاپ» شناخته میشوند. در سال ۱۹۹۹ سبک لاتین پاپ را ریکی مارتین عرضه کرد و توسط افرادی مانند جنیفر لوپز، شکیرا، انریکه ایگلسیاس و مارک آنتونی دنبال شد.
در سال ۲۰۰۲ عضو قدیمی ' ان سینک یعنی جاستین تیمبرلیک با آغاز با یک آلبوم انفرادی به یک موفقیت تجاری دست یافت و به عنوان «پرنس پاپ» شناخته شد. تین پاپ در کانال دیزنی توسط ستارگانی چون هیلاری داف به وجود آمد، گروههای بریتانیایی پاپ راک چون باستد و مکفلای، و خواننده-آهنگساز «پاپ-فانک» کانادایی اوریل لوین در دههٔ ۲۰۰۰ به شهرت رسیدند. خوانندگانی که سبکهای دیگر پاپ را دربرمی گیرند عبارتاند از ویتنی هوستون و ماریا کری در R&B، گارث بروکز و شانیا توین در کانتری، و در دنس پاپ کایل منگ و مدونا که یکی از پر فروشترین خوانندگان تمام دوران بود. مطرحان موسیقی پاپ که در بین بینندگان جذابیت یافتند افرادی مانند سلن دیون و نورا جونز بودند. همچنین مدرن تاکینگ با ۱۱ سال غیبت در عرصه موسیقی از سال ۱۹۸۷ تا ۱۹۹۸ دوباره در سال ۹۸ آغاز به کار کرد. آلبوم آنها تحت عنوان Back for good در هفته اول ۷۰۰۰۰۰ نسخه فروخت و یک بار دیگر مانند سال ۱۹۸۴ در بازار فروش موسیقی همهمه کرد.
|
مارک آنتونی
|
|
| اطلاعات هنرمند | |
|---|---|
| نام اصلی | مارکو آنتونیو مونیز |
| تولد |
۱۶ سپتامبر ۱۹۶۹ (۴۱ سال) نیویورک، ایالات متحده |
| سبکها | لاتین, سالسا, پاپ |
| فعالیت(ها) | ۱۹۹۱-اکنون |
| وبگاه | marcanthonyonline.com |
مارکو آنتونیو مونیز (زاده ۱۶ سپتامبر ، ۱۹۶۹) که با نام مارک آنتونی شناخته میشود، خواننده, آهنگساز و بازیگر پورتوریکویی - آمریکایی است. که همواره از او به عنوان یکی از بهترین خوانندگان سبک سالسا نام برده میشود. او برنده دو جایزه گرمی و سه جایزه لاتین گرمی است و بیش از سی میلیون نسخه از آلبومهایش در سراسر جهان فروخته شدهاست.
مارک آنتونی و جنیفر لوپز
مارک آنتونی و جنیفر لوپز با توجه به ملیت مشترکی که داشتند و هر دو اصلیت پورتوریکویی داشتند مدتهای طولانی با هم دوست بودند. در سال ۲۰۰۴ پس از بازی لوپز در فیلم Shall We Dance آنتونی که به تازگی از همسر پیشینش جدا شده بود با جنیفر لوپز که او نیز به همین وضع بود پیشنهاد ازدواج را داد و این دو در ۵ جون ۲۰۰۴ با یک دیگر ازدواج کردند. مارک و جنیفر در ۱۵ جولای ۲۰۱۱ از هم جدا شدند.
فعالیت ها
آلبومها
۱۹۹۱: When the Night is Over
۱۹۹۳: Otra Nota
۱۹۹۵: Todo a Su Tiempo
۱۹۹۷: Contra la Corriente
۱۹۹۹: Marc Anthony
۲۰۰۱: Libre
۲۰۰۲: Mended
۲۰۰۴: Amar Sin Mentiras
۲۰۰۴: Valió la Pena
۲۰۰۷: El Cantante
۲۰۱۰: Iconos
فیلم ها
۱۹۸۸ East Side Story
1993 Carlito's Way
1994 Natural Causes
1995 Hackers
1996 Big Night
1996 The Substitute
1999 Bringing Out The Dead
2001 In the Time of the Butterflies
2004 Man on Fire
2007 El Cantante
2010 HawthoRNe - TV Series
جوایز
جایزه گرمی
۱۹۹۶: برنده بهترین آلبوم لاتین
۲۰۰۵: برنده ی بهترین آلبوم لاتین پاپ
جایزه لاتین گرمی
۲۰۰۰: برنده بهترین آهنگ سال
۲۰۰۵: برنده بهترین آلبوم سالسا
۲۰۰۸: برنده بهترین آلبوم سالسا
ارکستر سمفونیک تهران
در سال ۱۳۶۹ فریدون ناصری (نوازنده سازهای کوبهای) رهبر ارکستر شد. پس از کنارهگیری و سپس درگذشت وی، ثبات رهبری در ارکستر سمفونیک کاهش قابل ملاحظهای نشان داد، چنان که پس از او نادر مشایخی، ایرج صهبایی و علی رهبری هر یک به مدت حدود یک سال رهبری ارکستر را در دست داشتند. رهبری این ارکستر در حال حاضر بر عهده نادر مرتضیپور است.
اوج و افول
ارکستر سمفونیک تهران در طول سالهای فعالیت خود بارها اوج و افول را تجربه کرده است. به گمان بعضی، دوران طلایی این ارکستر به پیش از انقلاب اسلامی ایران و زمانی بر میگردد که نوازندگان بزرگی همچون یهودی منوهین با این ارکستر همکاری میکردهاند.در سالهای اخیر، منتقدان نسبت به افول این ارکستر ابراز نگرانی کردهاند. با این حال، در اواخر دهه ۸۰ خورشیدی، ارکستر سمفونیک تهران با رهبری شهرداد روحانی چند اجرا داشت که نظر مثبت منتقدین را به همراه داشت. عدهای این تفاوت را ناشی از ارتباط قوی روحی و کاری شهرداد روحانی با اعضای ارکستر ارزیابی کردهاند.
رهبران
ارکستر سمفونیک تهران تا کنون توسط رهبرهای سرشناس ایرانی و غیر ایرانی رهبری شدهاست. پس از انقلاب اسلامی ایران، تا سال ۱۳۸۹ این ارکستر هرگز رهبر غیر ایرانی نداشت. در سال ۱۳۸۹ ماتیاس سباستین کروگر آلمانی، اولین رهبر غیر ایرانی این ارکستر پس از انقلاب شد.
فهرست رهبرهای ثابت و مهمان ارکستر سمفونیک تهران به شرح زیر است:
- پرویز محمود
- روبیک گریگوریان
- مرتضی حنانه (۱۳۳۳-۱۳۳۱)
- حشمت سنجری (۱۳۳۶-۱۳۳۴)
- هایمو توبیر (۱۳۳۹-۱۳۳۶)
- حشمت سنجری (۱۳۵۱-۱۳۳۹)
- فرهاد مشکات (۱۳۵۷-۱۳۵۱)
- نادر مرتضی پور (۱۳۶۱-۱۳۶۳)
- فریدون ناصری (۱۳۷۱-۱۳۶۹)
- علی رهبری (۱۳۸۴-۱۳۸۳)
- نادر مشایخی (۱۳۸۶-۱۳۸۴)
- منوچهر صهبایی (۱۳۸۶-۱۳۸۸)
- ماتیاس کروگر (۱۳۸۹ مهمان)
- درک گلیسون (۱۳۸۹ مهمان)
- شهداد روحانی (۱۳۸۹ مهمان)
- نادر مرتضی پور (۱۳۹۰)


